Van reisdrang naar woonnood en alles ertussenin

Ik ben inmiddels al even op zoek naar een betaalbare huurwoning. Voor iemand alleen. Weet je wel, met een gewoon modaal inkomen.

Ik vraag niet veel: één slaapkamer is prima. En als er een mini-balkonnetje is waar ik af en toe m’n neus buiten kan steken, dan ben ik al helemaal een blij mens. Toch zou je bijna denken dat ik de wereld vraag, gezien hoe deze zoektocht inmiddels in een soort kansloze missie is veranderd.

Kopen is uiteindelijk het doel, maar voorlopig is dat mission impossible. Ondertussen hoest ik maandelijks ruim €1450 op aan huur, waardoor sparen niet bepaalt haalbaar is. Mijn spaarrekening smelt langzaam weg en ja, dat komt óók een beetje door mijn liefde voor reizen. Iets wat altijd voor rust zorgde, maar tegenwoordig juist onrust brengt. Want, geen geld = geen reis.

Klaagzang, single & vrouw zijn

Ik werk fulltime (en meestal meer) in de Efteling, en ben daarnaast mijn fotografie bedrijf aan het opbouwen. Niet per se om rijk te worden, maar omdat ik van mijn passie mijn werk wil maken. Hoe dat er precies gaat uitzien weet nog niemand, inclusief mezelf. Extra inkomsten zijn in deze fase natuurlijk ook gewoon mooi meegenomen.

Verder probeer ik een beetje fit te blijven: hardlopen (gelukkig goedkoop), af en toe voetballen, en ik zou eigenlijk ook weer wat vaker naar de sportschool moeten. Want ja, de leeftijd begint te tellen. Ook dat is niet helemaal goed voor de flow van je spaarrekening.

Gezond eten is trouwens ook een dure hobby. Wist je dat je als alleenstaande gemiddeld 10% p.p. meer

kwijt bent aan boodschappen? En als vrouw “hoor” je er dan ook nog een beetje representatief uit te zien. Nou, reken maar uit wat dat kost. Daarnaast heb ik een lichte tik als het om kleding gaat. Iets wat ik misschien eens zou moeten afleren, maar eerlijk, ik geniet er gewoon van. Nieuwe schoenen kunnen soms meer voor je humeur doen dan een hele mindfulness-sessie.

Het wordt bijna een soort hysterische klaagzang dit; maar eerlijk is eerlijk, ik wilde het gewoon even kwijt. En man/vrouw wat lucht dat op!

Is er een club?

Nou, geen medelijden hoor, ik ga het sowieso redden. Iets met manifesteren, discipline en tegenwoordig ook gewoon keihard werken aan mezelf (inclusief de nodige gesprekken met m’n spiegelbeeld & psycholoog). Ik weet ook heus wel dat ik van het goede leven houd en dat dat nu eenmaal niet gratis is. Een vino hier, een citytrip daar… tja, dan gaat dat spaardoel ineens weer op wereldreis of nee toch een nieuwe lens, of zou ik een B&B starten in het buitenland. Iets met zoveel dromen of keuzestress.

En ja, ik besef dat er mensen zijn die het écht een stuk zwaarder hebben. Daar heb ik oprecht enorm veel respect voor. Serieus, hoe doen jullie dat eigenlijk?

Hebben jullie een geheime club “leven-als-volwassene-zonder-financiële-paniek”? Deel de link even!

Maar… een beetje hulp mag best

Dus: weet jij een huurwoning (max. €1200) in Den Bosch, Breda of Rotterdam. Nou ik geef het toe; het liefste Den Bosch. Dan ben jij officieel mijn held. (Sorry papa.)

De tip “zoek gewoon een rijke vent” krijg ik inmiddels vaker dan me lief is, maar eerlijk… op dat paard zou ik niet willen wedden. Zelfs niet als het een wit paard is! Ik geloof namelijk liever in échte liefde, niet in een hypotheek met bijgevoegde handtekening.

Anyway, dit was dan mijn klaagzang, of hulpvraag, het is maar hoe je het bekijkt. Ik blijf in elk geval geloven dat het juiste plekje op mijn pad komt.

Liefs,

Marie